Isadora Dunkan

ISADORA DUNKAN

Η επιλογή προήλθε μετά από την επίσκεψή μας στο συγκρότημα. Η αρχική αίσθηση που μας δημιουργήθηκε ήταν αυτή της εσωστρέφειας, καθώς τα κτήρια του συγκροτήματος διατάσσονται στα όρια του οικοδομικού τετραγώνου και συντελούν στην διαμόρφωση μιας ‘’κεντρικής σκηνής’’ (αυλής). Σκηνή συναντήσεων- δράσεων-κινήσεων-χωρικών (και ίσως χορευτικών) εκφράσεων. Στη συνέχεια , διαπιστώσαμε πορείες στον χώρο, σχέσεις θεάσεων και θέσεων που θα μπορούσαν να μεταφραστούν σε χορευτικές κινήσεις.

 Σε αυτό το σημείο συνειδητοποιήσαμε τις κοινές ποιότητες χορού και αρχιτεκτονικής. Είναι δύο εκφραστικά πεδία που μελετούν και εκλογικεύουν την κίνηση του ανθρώπου στο χώρο. Όταν αναφερόμαστε είτε στην αρχιτεκτονική είτε στο χορό υπονοείται ένα εύρος σημασιών και δράσεων που επικεντρώνονται στα ίδια θέματα : τον χώρο και το σώμα. Και χάρη σε αυτά τα θέματα η μία τέχνη τρέφει την άλλη, δημιουργώντας μια συνεχή ροή έμπνευσης. Και στις δύο τέχνες ο πρώτος χώρος που βιώνει κανείς είναι ο χώρος του σώματος.

Βάσει των παραπάνω, προτεινόμενη ένοικος της κατοικίας είναι η αντισυμβατική Ισιδώρα Ντάνκαν ή αλλιώς γνωστή ως ‘’ξυπόλυτη χορεύτρια’’.  Ήταν Αμερικανίδα χορεύτρια και θεωρείται από πολλούς η μητέρα του σύγχρονου χορού. Ο αυστηρός τρόπος κίνησης που απαιτούσε το κλασικό μπαλέτο δεν την ευχαριστούσε. Ήθελε να δοκιμάσει νέες, πρωτοποριακές χορευτικές κινήσεις. Κάτι τέτοιο στην Αμερική δεν ήταν αποδεκτό κι έτσι η Ντάνκαν μετακόμισε στο Λονδίνο, όπου σπούδασε ελληνική μυθολογία και αρχιτεκτονική.

Η συνθετική μας πρόθεση είναι η ανάδυση μιας καλύτερης εκδοχής του υπάρχοντος συγκροτήματος, ένας πιο ελεύθερος τρόπος σχεδιασμού ενός μέρους του(κατοικία), πάντα με βάση και γνώμονα τον παρόντα χαρακτήρα του. Όπως ακριβώς και η Ντάνκαν έσπασε τις νόρμες του κλασικού χορού επινοώντας ένα καινούριο και πιο εξελιγμένο είδος, βασιζόμενη όμως στο κλασικό μπαλέτο.