Η κεντρική ιδέα του σπιτιού του Woodkid είναι η ύπαρξη ενός κήπου, που να του θυμίζει το επαρχιακό περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε, καθώς και η σύνδεσή του με μία υπερυψωμένη κατασκευή που να δημιουργεί την αίσθηση της ανάβασης προς τα άστρα, καθώς στο έργο του υπάρχει η ιδέα της αποχώρησης και της συναρπαστικής και ταυτόχρονα τρομαχτικής μετάβασης στην ενηλικίωση. Το προηγούμενο concept περιελάμβανε έναν ψηλό πύργο με μία πλατφόρμα στην κορυφή, στον οποίο η ανάβαση θα μπορούσε να γίνεται ή με ελικοειδή σκάλα ή με μηχανικό μέσο, όπως πάτωμα που ανυψώνεται. (https://body-building-3ntua.blogspot.com/2019/10/woodkid.html)
Στο δεύτερο concept, που παρουσιάζεται εδώ, δοκιμάζεται μία διαφορετική προσέγγιση. Η συμμετρία του έργου, που θυμίζει το μεγαλείο που υπάρχει συχνά στο έργο του Woodkid, διατηρείται αλλά ο πύργος και το "atrium" που περιέχει παίρνουν κλίση για να ενισχύσουν την προοπτική ενός τεράστιου, αλλόκοτου αντικειμένου που πλησιάζεται από κάτω. Το βλέμμα του παρατηρητή οδηγείται στην αντίπερα, υπερυψωμένη άκρη του αντικειμένου και του δημιουργεί την παρόρμηση να ανέβει προς τα εκεί.
Ανάφλεξη της φλόγας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Το παρουσιαστικό του τεράστιου πυρσού που προσεγγίζεται με σκάλα αποτέλεσε έμπνευση για το νέο concept του σπιτιού του Woodkid.
Απ' το εσωτερικό, το αντικείμενο φαίνεται σαν ένα κεκλιμένο βάραθρο στο οποίο ανοίγεται μία οπτική φυγή προς το φως της ημέρας, ή προς τα άστρα τη νύχτα, καθώς ο παρατηρητής το πλησιάζει από μπροστά.
Ανάφλεξη της φλόγας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Το παρουσιαστικό του τεράστιου πυρσού που προσεγγίζεται με σκάλα αποτέλεσε έμπνευση για το νέο concept του σπιτιού του Woodkid.
Απ' το εσωτερικό, το αντικείμενο φαίνεται σαν ένα κεκλιμένο βάραθρο στο οποίο ανοίγεται μία οπτική φυγή προς το φως της ημέρας, ή προς τα άστρα τη νύχτα, καθώς ο παρατηρητής το πλησιάζει από μπροστά.
Αντί η κίνηση να διακόπτεται στην βάση του βαράθρου, όπως γίνεται σε έναν κάθετο πύργο, συνεχίζεται ευθεία προς τα εμπρός με μία μεγάλη σκάλα. Το κεκλιμένο βάραθρο θυμίζει μία "σκουληκότρυπα" ή ένα αστρονομικό όργανο που αντί να φέρνει τα άστρα πιο κοντά στον άνθρωπο, φέρνει τον άνθρωπο πιο κοντά στα άστρα.
Το Vrihat Samrat Yantra, το μεγαλύτερο ηλιακό ρολόι του κόσμου, στο αστεροσκοπείο Jantar Mantar της Ινδικής πόλης Τζαϊπούρ. (Έτος ολοκλήρωσης: 1734)
Παρακάτω απεικονίζεται η ιδέα για το τεράστιο βάραθρο και τα πλευρικά κτίρια του σπιτιού. Η κατασκευή στηρίζεται στο κτίριο 7 και έχει στενή επαφή με τον κατάφυτο υπαίθριο χώρο ανάμεσα στα κτίρια 6 και 7.
Το concept είναι ακόμα υπό επεξεργασία και ενδέχεται να αλλάξει στο μέλλον.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου