Επεξεργασία θέματος: Κατοικώντας τον Λάνθιμο

Με έναν ανορθόδοξο τρόπο ο Λάνθιμος μας εισάγει σε δυστοπικές καταστάσεις δείχνοντας την πάλη του ανθρώπου να υπάρξει. Με αυτό τον τρόπο οι ταινίες του θυμίζουν αρχαίες ελληνικές τραγωδίες, που οι κανόνες και οι κοινωνικοί αρχηγοί παίρνουν τη θέση των Θεών.

Οι ήρωές του είναι πιόνια στο κινηματογραφικό του παιχνίδι, αρχικά χωρίς ελεύθερη βούληση με σκοπό να φτάσουν στην αναθεώρηση του ισχύοντος και την απόκτηση ταυτότητας. 

Η κατοικία παρομοιάζει αυτή την πορεία :

Από τον εγκλωβισμό που επιβάλλουν οι κανόνες,

      

                                     στην απαραίτητη παρατήρηση του περιβάλλοντος 

                                          

                                                                                     για την απελευθέρωση-κάθαρση.

 Είσοδος

Η είσοδος περιέχει την έννοια της καθόδου, σαν η μοίρα να τραβάει τον κάτοικο προς το βάθος.

Ενδιάμεσος χώρος

Πρόκειται για ένα χώρο, που κείτεται μετέωρος ανάμεσα στην εξομοίωση με το χώμα και την εκκίνηση προς τα πάνω. Είναι ο χώρος της παρατήρησης- αποδόμησης του περιβάλλοντος, που δρα ανεξέλεγκτα πάνω στο υποκείμενο, ώστε να μπορεί να φτάσει στην απελευθέρωση. 

Με μια αντισυμβατική πρόταση, βασισμένη στις τεχνικές του Λάνθιμου εξαλείφονται έννοιες όπως:

 δάπεδο - τοίχος - στέγη / έκταση - περίκλειση / πάνω - κάτω / μέσα - έξω / δημόσιο - ιδιωτικό.

Διαλέγουμε να σχηματίσουμε, μέσω καννάβου, μια διαμόρφωση που παρομοιάζεται με σκαλωσιά και διαχωρίζει τους χώρους με πανέλα. Η κίνηση αυτών στους άξονες x, y , z , η διαφορά στη διαφάνειά τους και το πλάτος τους ρυθμίζει το παιχνίδι των βλεμμάτων.

Στέγη

Το τέλος, η απελευθέρωση περιέχει την εποπτεία, την έκθεση του "εγώ", την ανταπόκριση βλεμμάτων. Για αυτό το λόγο επιλέγεται να τοποθετηθεί συμβολικά ψηλά.