Το αυτί του Roger Waters

Η μουσική μέσα στο χώρο και ο χώρος μέσα στη μουσική

Ήχοι της πόλης. Αυτοκίνητα, κόρνες, ομιλίες, εργασίες στο διπλανό κτήριο. Στο βάθος, ο ήχος του τρένου που περνάει τις ράγες στον Βοτανικό. Ένα βουητό που όσο προχωράμε μέσα από την πόρτα του παλιού εργοστασίου γίνεται όλο και πιο απόκοσμο. Θαρρείς όμως και σχηματίζει μια δικιά του μουσική, μια συμφωνία μέσα στην παραφωνία, μία σύνθεση μέσα από το χάος, που συνοδεύεται δειλά από τους ήχους της φύσης. Το κελάηδημα ενός πουλιού, το θρόισμα των φύλλων μερικών δέντρων δίνουν τη δική τους υπόσταση στη σύνθεση που προκύπτει από αυτό τον περίεργο συνδυασμό.

                                      Ηχητικό απόσπασμα 1: Η διαδρομή των ήχων: Από την ένταση της πόλης στη σιωπή της μοναξιάς

Η παράμετρος ήχος, λοιπόν, θα μας απασχολήσει ιδιαίτερα για τη διαμόρφωση του χώρου κατοικίας ενός μουσικού που ο ίδιος πειραματίστηκε με το πώς προκύπτει μουσική με μη συμβατικούς, θα έλεγε κανείς, τρόπους.

                                                                               
                         Ηχητικό απόσπασμα 2: “The hard way” μουσικός πειραματισμός του R. Waters όσο ήταν μέλος του συγκροτήματος Pink Floyd,                                                                     από το ακυκλοφόρητο άλμπουμ “Household Objects”

Ένα άλλο στοιχείο που μας τράβηξε την προσοχή και το ενδιαφέρον ήταν η καμινάδα. Αυτό αποτέλεσε το σημείο που επιλέξαμε να μετατραπεί στη «ρουφήχτρα» όλων αυτών των ήχων, λειτουργώντας ως ένας «ακουστικός πόρος», ως το «αυτί του Roger Waters».

Έτσι, ο θόρυβος του περιβάλλοντος, σε συνδυασμό με τα μεταλλικά κατακόρυφα στοιχεία που έχουν διαφορετικές στάθμες και ύψη, μπορεί να σχηματίσει ένα ενδιαφέρον ακουστικό περιβάλλον, μια ενδιαφέρουσα ακουστική εμπειρία. Η διαμόρφωση αυτή θα οδηγεί σε έναν υπόγειο χώρο, ο οποίος και θα αποτελεί το στούντιο του καλλιτέχνη.

Μια πρώτη προσπάθεια οριοθέτησης των μεταλλικών στοιχείων γύρω από την καμινάδα σε συνάρτηση με το φως:

Κατάβαση

Η κατάβαση στο υπόγειο στούντιο προκαλεί έντονα συναισθήματα, ενώ κρύβει, ίσως, μέσα της την έννοια του «αδιεξόδου», του «καταφυγίου», ένα μέρος στο οποίο ο Waters έχει τη δυνατότητα να απομονωθεί και να εκτονωθεί μέσα από τη δημιουργία, μέσα από τη μουσική του.

Υλικά → Βαριά

Ανάβαση

Από τον χώρο αυτό, όμως, ο καλλιτέχνης οδηγείται στην κύρια κατοικία του, ανεβαίνοντας, αυτή τη φορά, μια σκάλα που καταλήγει στο κτήριο δίπλα από την καμινάδα. Εδώ θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχουμε την έννοια της «απελευθέρωσης», την εσωτερική ηρεμία, την ξεκούραση.

Υλικά → Ελαφριά