Η Μονσερά Καμπαγιέ ήταν διάσημη υψίφωνος η οποία γεννήθηκε στη Βαρκελώνη το 1933 και μεγάλωσε σε φτωχή οικογένεια. Έμαθε να τραγουδά στο σχολείο του μοναστηριού. Σπούδασε πιάνο και φωνητική από την ηλικία των έξι. Στα οκτώ της χρόνια γράφτηκε στο Conservatorio del Liceo στη Βαρκελώνη. Όταν αποφοίτησε το 1954, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο του Liceo. Οι μουσικές σπουδές της ολοκληρώθηκαν στο Ωδείο της Βαρκελώνης σε ηλικία 23 ετών, ενώ οι απεριόριστες δυνατότητες της φωνής της βγήκαν στην επιφάνεια πριν κλείσει τα δεκατέσσερα χρόνια.
«La serva padrona» του Περγκολέζι είναι η πρώτη όπερα, στην οποία συμμετέχει επαγγελματικά και με το τέλος της παράστασης δέχθηκε την επίπληξη του αρχιμουσικού, γιατί καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης είχε γυρισμένη την πλάτη στο κοινό. Η Μονσερά του είπε, ότι ντρεπόταν και δεν ήθελε τα βλέμματα του κόσμου να την αποσπούν από το στόχο της.
«Αυτή ήταν η πρώτη και η τελευταία φορά που φοβήθηκα τόσο πολύ», εκμυστηρεύτηκε λίγο καιρό μετά σε συνέντευξή της.
Στην αρχή της καριέρας της είχε δεχθεί σκληρή κριτική σε μια οντισιόν όπου την συμβούλευσαν να πάει σπίτι της,να παντρευτεί και να γίνει μητέρα.Παρ'όλα αυτά το ηθικό της δεν κλονίστηκε και συνέχισε με αυτοπεποίθηση τη διαδρομή της ώσπου έφτασε να χαρακτηρίζεται η φωνή της ως ελαφριά αύρα στο δέρμα.
Σε διάφορες συνεντεύξεις της έχει πει τα εξής λόγια :
«Η ύπαρξη ενός τραγουδιστή όπερας απαιτεί υπομονή, πρακτική και αφοσίωση στο τραγούδι, τη σύνθεση και το ρεπερτόριο. Αυτό βέβαια δεν είναι τίποτα αν δεν υπάρχει ταλέντο!»
«Οι τραγουδιστές της όπερας είναι δούλοι και ο μόνος σπουδαίος καλλιτέχνης της παράστασης είναι πάντα ο συνθέτης, δημιούργησε τη μουσική στην οποία υπάρχει μια έκφραση της ψυχής και των συναισθημάτων του».
«Η μουσική μου έδωσε τα πάντα! Με βοήθησε στη ζωή μου, στην οικογένειά μου και με βοήθησε επίσης να καταλάβω άλλους ανθρώπους: η μουσική ενισχύει την ευαισθησία των ανθρώπων»
«Η δουλειά μου είναι γεμάτη πολλές προσπάθειες και προσωπική θέληση. Πάντα προσπαθώ να δείξω τον καλύτερο εαυτό μου, για να ανταποκριθώ στις προσδοκίες του κοινού και των δημιουργών. Εάν δεν το κάνεις, σημαίνει να τους λες ψέματα και να τους προσβάλλεις. Πρέπει να αντιμετωπίσεις το ο, τι σου συμβαίνει με αγάπη» .
Από τα οποία προκύπτει ότι ήταν ένας άνθρωπος με υπομονή,επιμονή,σεβασμό,θέληση,πειθαρχία,υπακοή,θάρρος,αφοσίωση και ευαισθησία.
Επίσης, αφιερώθηκε και σε φιλανθρωπικές οργανώσεις. Ήταν πρέσβειρα Καλής Θελήσεως της ΟΥΝΕΣΚΟ και ίδρυσε μια οργάνωση στην Βαρκελώνη για παιδιά με αναπηρία.
Το μότο της ήταν: «Πρέπει να μπορείς να δωρίζεις αγάπη, ιδιαίτερα σε εκείνους που δε σου δίνουν. Ο άνθρωπος είναι εδώ για να βοηθήσει τους άλλους και όχι για να ζει για τον εαυτό του».
Στη διάρκεια της καριέρας της διακρίθηκε και κέρδισε πολλά βραβεία και τίτλους ενω υπολογίζεται ότι τραγούδησε σε περίπου 4000 παραστάσεις.Έφυγε απο τη ζωή στις 6 Οκτωβρίου το 2018.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου