Πρώτες σκέψεις για την κατοικία του Ρόθκο

Πρώτες σκέψεις για την κατοικία του Ρόθκο


Εμείς θα θέλαμε να τοποθετήσουμε την κατοικία του Ρόθκο στο κτίριο 7Β. Πιο συγκεκριμένα, θα αξιοποιήσουμε όλο το εσωτερικό του κτιρίου, όπου θα είναι το εργαστήριο ζωγραφικής του, και θα προσθέσουμε άλλο ένα κτίριο στο πάνω μέρος του, το οποίο θα χρησιμεύει για την υπόλοιπη κατοικία του.

Είναι γεγονός ότι όλοι οι καλλιτέχνες περνούν το μεγαλύτερο διάστημα της ημέρας τους στο εργαστήριό τους, οπότε καθίσταται απαραίτητο να είναι ευρύχωρο, πόσο μάλλον για τον Ρόθκο που ζωγράφιζε σε μεγάλων διαστάσεων καμβάδες.

Η πρόσβαση από το ισόγειο στον όροφο, και αντίστροφα, θα γίνεται μέσω μιας εσωτερικής σκάλας.
Στο κτίριο θα μπαίνουμε από την βόρεια πλευρά.

Επιπλέον, θέλουμε να αξιοποιήσουμε το γεγονός ότι στους πίνακές του έκανε φωτεινά περιγράμματα. Έτσι, στην δυτική όψη του κτιρίου στην ταράτσα, θα σχηματίσουμε μακριές κλιμακωτές οριζόντιες σχισμές που να επιτρέπουν στο φως του ήλιου να εισχωρεί στο κτίριο. Επίσης, στην βόρεια όψη θα ανοίξουμε κλιμακωτά κάθετες γραμμές. 

Επεξεργασία Θέματος : Κατοικώντας τον Λάνθιμο

Με έναν ανορθόδοξο τρόπο ο Λάνθιμος μας εισάγει σε δυστοπικές καταστάσεις δείχνοντας την πάλη του ανθρώπου να υπάρξει. Με αυτό τον τρόπο οι ταινίες του θυμίζουν αρχαίες ελληνικές τραγωδίες, που οι κανόνες και οι κοινωνικοί αρχηγοί παίρνουν τη θέση των Θεών.

Οι ήρωές του είναι πιόνια στο κινηματογραφικό του παιχνίδι, αρχικά χωρίς ελεύθερη βούληση με σκοπό να φτάσουν στην αναθεώρηση του ισχύοντος και την απόκτηση ταυτότητας. 

Η κατοικία παρομοιάζει αυτή την πορεία :

Από τον εγκλωβισμό που επιβάλλουν οι κανόνες,

      

                                     στην απαραίτητη παρατήρηση του περιβάλλοντος 

                                          

                                                                                     για την απελευθέρωση-κάθαρση.

Δίπολο υπόγειο-υπέργειο

Η είσοδος περιέχει την έννοια της καθόδου, σαν η μοίρα να τραβάει τον κάτοικο προς το βάθος.

Το τέλος, η απελευθέρωση περιέχει την εποπτεία, την έκθεση του "εγώ", την ανταπόκριση βλεμμάτων. Για αυτό το λόγο επιλέγεται να τοποθετηθεί συμβολικά ψηλά.

Ο Bachelard προσλαμβάνει την ονειροπόληση του σπιτιού σαν ένα κάλεσμα της συνείδησης προς το κατακόρυφο. Φαντάζεται το σπίτι σαν μία κατακόρυφη οντότητα η οποία αρθρώνεται γύρω από την πολικότητα υπογείου και σοφίτας. Όπως ποιητικά δηλώνει ο Bachelard, όταν ξαναγυρνώ στις περασμένες σοφίτες, δεν ξανακατεβαίνω ποτέ πια από αυτές. Αντίθετα, το υπόγειο αποτελεί το σκοτεινό είναι του σπιτιού. Εκεί κατοικούν οι χθόνιες δυνάμεις και τα όντα της σκοτεινής φαντασίας μας. 

Ειδικά γνωρίσματα της σκηνοθεσίας του Γιώργου Λάνθιμου.

Εστιάζουμε:

Αντανάκλαση

Κομμένα Κάδρα

Κρυμμένα βλέμματα

Ενδιάμεσος χώρος

Πρόκειται για ένα χώρο, που κείτεται μετέωρος ανάμεσα στην εξομοίωση με το χώμα και την εκκίνηση προς τα πάνω. Είναι ο χώρος της παρατήρησης- αποδόμησης του περιβάλλοντος, που δρα ανεξέλεγκτα πάνω στο υποκείμενο, ώστε να μπορεί να φτάσει στην απελευθέρωση. 

Με μια αντισυμβατική πρόταση, βασισμένη στις τεχνικές του Λάνθιμου εξαλείφονται έννοιες όπως:

 δάπεδο - τοίχος - στέγη / έκταση - περίκλειση / πάνω - κάτω / μέσα - έξω / δημόσιο - ιδιωτικό.

  Διαγράμματα παραπάνω εννοιών:

Neil Richard Gaiman

Neil Richard Gaiman

  Author, comic book creator, screenwriter, voice actor

Ο Νιλ Γκάιμαν θεωρείται ένας από τους σημαντικούς μυθοπλάστες του καιρού μας. Δημιουργός του Sandman, του κόμικ (10 τόμοι) που έχει αποσπάσει πολλά βραβεία, κεντρικός ήρωας του οποίου είναι ο Μορφέας, ο άρχοντας του κόσμου των ονείρων, όπως επίσης και του εξαίρετου, πολυβραβευμένου American Gods. Άλλα έργα του: Ο ωκεανός στο τέλος του δρόμου, Οι κυνηγοί των ονείρων, Batman, τι απέγινε ο σκοτεινός ιππότης, κ.ά. Γράφει για παιδιά, για εφήβους, για ενηλίκους. Στις σελίδες του συνυπάρχουν το φανταστικό με το ρεαλιστικό, η μαγεία με την καθημερινότητα, το παράλογο μα και η απτή πραγματικότητα. Τα εγγίζεις όλα με τον νου, τα πλησιάζεις συχνά με την καρδιά κι έχεις χαθεί απολαυστικά στον κόσμο ενός σπουδαίου τεχνίτη του λόγου.

Στους κόσμους που χτίζει, πίσω από την αληθοφάνεια, τον ρεαλισμό, τη λογική, υποβόσκει το μαγικό, το φανταστικό, το παράλογο με μια δεξιοτεχνικά δοσμένη συνύπαρξη. Είναι στα εφηβικά κείμενα του Gaiman που συχνά το σκηνικό θέτουν οι παιδικές φαντασίες.

Αυτός είναι ο λόγος που έχω επιλέξει να σχεδιάσω ένα κατάλυμα που παραπέμπει σε μια παιδική φαντασίωση.  Ένα κατάλυμα που να μοιάζει με ένα δενδόσπιτο, το παιδικό όνειρο του κάθενός, που να παραπέμπει στην κατασκήνωση, σε ένα προσωρινό χώρο κατοίκησης που όμως δημιουργεί ένα αίσθημα ασφάλειας. Ο συγγραφέας από τις πληροφορίες που αναφέρει στην ιστοσελίδα του, ήταν ένα μοναχικό παιδί που έβρισκε καταφύγιο στις βιβλιοθήκες διαβάζοντας ότι μπορούσε ταξιδεύοντας  με την φαντασία σε κόσμους μαγικούς.

Πρόθεσή μου είναι εσωτερικά ο χώρος να χωρίζεται καθ΄ύψος σε 2 επίπεδα όπου στο ένα να βρίσκεται ο χώρος του ύπνου ενώ στο άλλο ένας χώρος γραφείου για στιγμές έμπνευσης. Μεγάλα ανοίγματα για την επαφή με τον εξωτερικό χώρο αλλά και τον ουρανό. Η μεταφορά του σε νέο σημείο μέσα στο οικόπεδο ή σε ταράτσα κάποιου κτιρίου είναι κάτι θεμιτό, και γι΄αυτό οι διαστάσεις όλων των προτάσεων είναι 5.00x5.00 μέτρα για βάση και περίπου 5.00 μέτρα για ύψος. Σκοπός επίσης είναι να μπορεί να λύνεται εύκολα και να αποθηκεύεται.

«Ένας κόσμος μέσα στον οποίο υπάρχουν τέρατα, φαντάσματα και άλλα πλάσματα που θέλουν να κλέψουν την καρδιά σου, είναι ένας κόσμος όπου υπάρχουν άγγελοι και όνειρα, ένας κόσμος όπου υπάρχει ελπίδα». Neil Richard Gaiman

    Ο Hans Zimmer ειναι ενας πολυ επιτυχιμενος μουσικος συνθετης. Η μουσικη του ειναι δυνατη και επιβλητικη, αλλα παρ'ολα αυτα προσαρμοζεται στο εκαστοτε περιβαλλον. Ο ιδιος ειναι περιβαντολλογικα ευαισθητοποιημενος. Οποτε περιμενουμε απο την οικεια του στον Βοτανικο να:

προσαρμοζεται στο βιομηχανικο περιβαλλον της περιοχης και ναι ειναι κατασκευασμενη απο φιλικα προς το περιβαλλον υλικα.
      Οπως ο H. Zimmer επιλεγει στις συνθεσεις του να μην προιδεαζει το κοινο, ετσι κι εμεις προσπαθουμε να κεντρισουμε το ενδιαφερον του επισκεπτη, ενω ο ιδιος να νιωθει οτι η κατευθυνση ειναι δικη του επιλογη.
      Οι κεντρικοι χωροι κρυβονται απο τοιχια και αποκαλυπτοναι μονο απο την κινηση του ατομου στον χωρο, διχως ομως να υπαρχουν πολλα διαχωριστικα στοιχεια τυπου πορτας. Προσπαθουμε να παιξουμε πολυ με την ιδεα του "βλεπω δε βλεπω".
      Εμπνευσμενοι απο την D.Z. Bank του Frank Gehry στο Βερολινο, προσπαθουμε να προσεγγισουμε με αυτη τη κατευθυνση τον σχεδιασμο του υπογειου εργαστηριου του.

   

Πρωτες σκεψεις πανω στη κατοψη του κτηριου:

 Πρώτη μακέτα:

ISADORA DUNKAN_02

Ο ΧΟΡΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΚΑΙ Η ΚΙΝΗΣΗ ΓΕΝΝΑ ΧΩΡΟ

1.ΧΩΡΟΘΕΤΗΣΗ ΣΤΟ ΟΙΚΟΠΕΔΟ

 Η αρχική αίσθηση που μας δημιουργήθηκε ήταν αυτή της εσωστρέφειας, καθώς τα κτήρια του συγκροτήματος διατάσσονται στα όρια του οικοδομικού τετραγώνου και συντελούν στην διαμόρφωση μιας ‘’κεντρικής σκηνής’’ (αυλής). Σκηνή συναντήσεων-δράσεων-κινήσεων-χωρικών (και ίσως χορευτικών) εκφράσεων. Στη συνέχεια , διαπιστώσαμε πορείες στον χώρο, σχέσεις θεάσεων και θέσεων που θα μπορούσαν να μεταφραστούν σε χορευτικές κινήσεις.

  

Το κτήριο που επιλέγουμε είναι το 2. Κάνοντας μια πρώτη ανάγνωση του οικοπέδου παρατηρήσαμε πως τα κτήρια είναι διατεταγμένα περιμετρικά δημιουργώντας μια κλειστή αυλή. Στη πλευρά του δρόμου διακρίναμε το κλειστό μέτωπο που σχηματίζουν τα κτήρια, ενώ από την άλλη πλευρά της αυλής δεν είναι τόσο εμφανή τα όριά τους καθώς μπλέκονται με τα δέντρα και τα φυτά.

 Η διάταξη αυτή μεταφράζεται στην χορευτική κίνηση "Rond de jambe". 

Θεωρούμε την τοποθεσία προνομιακή καθώς είναι σε άμεση σχέση με την αυλή και επιτρέπει θεάσεις και ανταποδοτικά βλέμματα. 

2. ΧΟΡΟΣ - ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ

Ο χορός και η αρχιτεκτονική έχουν πολλά κοινά,αναπτύσσονται όμως  σε διαφορετικά επίπεδα με διαφορετικά μέσα και οπτικές. Σε όποιο από τα δύο και αν αναφερόμαστε υπονοείται ένα εύρος σημασιών και δράσεων.

Για έναν χορευτή, η απόδοση της χορογραφίας, ως " γραφής" στον χώρο πραγματώνεται μέσα από την ανάδειξη των διαστάσεων του χώρου, μέσω των κινήσεων του σώματος. Για τον αρχιτέκτονα ο χώρος είναι το μέσον μέσα από το οποίο αναδεικνύεται  η φόρμα και δομείται η κατοίκηση. Και για τα δύο ο πρώτος χώρος που βιώνει κανείς, είναι το σώμα.

Αναλύοντας το σώμα και τις κινήσεις που αυτό παράγει χορεύοντας στον χώρο, δημιουργούνται διάφορες μορφές και σχήματα που ανά αποδομηθούν περισσότερο θα καταλήξουν σε απλές γραμμές και σημεία.

Αναλύοντας τη γεωμετρία του σώματος σε τρίγωνα

Αναλύοντας τη γεωμετρία του σώματος σε γραμμές, σχήματα και καμπύλες

                                       

3. ΧΩΡΙΚΉ ΈΚΦΡΑΣΗ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΗΣ ΧΟΡΕΥΤΡΙΑΣ ISADORA DUNKAN

Οι βασικές αρχές και απόψεις της ήταν οι εξής :

 1.        Θεώρηση του κλασικού μπαλέτου ως ‘’άκαμπτο’’ - Δημιουργία ‘’νέου χορού’’.

Αλλαγή της ορθοκανονικής φόρμας των κτιρίων.

Δημιουργία εσοχής.

 2.               Εσωτερική ώθηση – Η κίνηση πηγάζει από μέσα προ τα έξω.

Σφαιρική αντιμετώπιση οικοπέδου, πορεία στον χώρο και δημιουργία καλλιτεχνικού πυρήνα.

                                     

        Συνθετικές ποιότητες : 'Ένταση, γραμμικότητα, ποιότητα όγκου και ποιότητα προβολής.

    3.             Σημασία της χρήσης της βαρύτητας -- Αιώρηση – ισορροπία σώματος .

             Αιθέρια αίσθηση μέσω της επιλογής των υλικών.

            Γυαλί, ξύλο, πανιά 

Νουρέγιεφ-πουλί

  1.Ανέρεση Βαρύτητας    

Ο Νουρέγιεφ όταν χόρευε ήταν σαν να πετάει,

αισθάνεται ελεύθερος. Εξού και η παρομοίωση

του με πουλί. Παρομοιάζουμε τα άλματά του 

με το πέταγμα του πουλιού, τα οποία 

αναιρούν τη βαρύτητα.  

 Κτιριακή μετάφραση:

Ανύψωση και φαινομενική αιώρηση της κεντρικής

 κτιριακής μονάδας.

      

Στίριξη κτιρίου:                                                                                  

                                                                                                                  

Με αφορμή τη στίριξη της αράχνης πάνω στον ιστό

της, επιλέξαμε να κάνουμε έναν μεταλικό φορέα (=ιστός)

πάνω στο οποίο θα τοποθετήσουμε την οικία (=αράχνη)

  

  

  2.Κεντρικός Άξονας                                                             

Για την επίτευξη της αιώρησης των πουλιών διατηρείται

ένας σταθερός άξονας, από το κεφάλι μέχρι τα πόδια, 

ο οποίος τους επιτρέπει την ελεύθερη κίνηση των φτερών τους.

Αντίστοιχα και ο Νουρέγιεφ όταν χορεύει, χρησιμοποιεί έναν 

κεντρικό άξονα και κινεί ελεύθερα τα άκρα του. 

  

                                                  

                 

  Κτιριακή μετάφραση:

Κτιριακή τοποθέτηση στον κεντρικό άξονα

κατα μήκος του οικοπέδου

Διαδικασία εισόδου στο σπίτι με τη βοήθεια γέφυρας =>

ένωση τριγωνικού κτιρίου με κατοικία.

                                  

3.Βλέμμα οδηγεί την κίνηση

Μέσω των οπτικών φυγών που θα δημιουργήσουμε

 στο χώρο, καθορίζεται η κίνηση του Νουρέγιεφ.

                   

       

  

(απο)δομώντας τον Κιούμπρικ μέσα από τις ταινίες του

Πρόταση ενοίκου: Stanley Kubrick  (1928 -1999) 

•  Προσπάθεια αποδόμησης του Κιούμπρικ μεσω των ταινιών του 

 Οι ταινίες του Κιουμπρικ παρουσιάζουν έντονα το ονειρικό στοιχείο, τόσο  στην εικόνα όσο και στην πλοκή. Το γεγονός ότι έχει σκηνοθετήσει ως  επί το πλείστον ταινίες ψυχολογικού τρόμου, δραματικές και θρίλερ, αναδεικνύει μια εφιαλτική αίσθηση σε αρκετά τους σημεία . 

[αναφορές σε site και video:  

 -από την ταινία 237 : <<(…)ο τρόπος που ο Κιούμπρικ έκανε ταινίες δεν ήταν άσχετος με τις θεωρίες ,το μυαλό μας δημιουργεί και επομένως όνειρα. Αυτή ήταν η υπέρτατη <<λάμψη> >του Κιούμπρικ.>>  

 -https://www.reddit.com/r/StanleyKubrick/comments/a8irjd/dream_sequences_in_kubrick_films/ 

]

• Η δική μας προσέγγιση πάνω στα << όνειρα >> του Κιούμπρικ 

          Ο λαβύρινθος είναι ένα οικοδόμημα που έχει πολύπλοκους διαδρόμους και είναι δύσκολος ο προσανατολισμός σε αυτό ή η έξοδος. Η αίσθηση ενός κάτοικου-μινώταυρου του λαβυρίνθου-κατοικίας  , o οποίος έχει πλήρη εποπτεία των ατόμων που εισέρχονται στο κτίσμα και γνωρίζει τον λαβύρινθο είναι πέρα για πέρα εφιαλτική. 

από την ταινία <<η λάμψη>>

• Δομική υπόσταση  

    Πρότασή μας είναι ένα κτίσμα δύο επιπέδων και κύριο δομικό υλικό ένα διαφανές υλικό. 

    Το δάπεδο του ισογείου θα είναι καθρέφτης και μία σκάλα από διαφανές υλικό θα οδηγεί στο πάνω επίπεδο. Η πλάκα πρώτου επιπέδου θα αποτελείται από στρώσεις διάφανου υλικού και ενδιάμεση στρώση νερού. Στο πάνω επίπεδο θα τοποθετήσουμε τοιχώματα από διαφανές υλικό που θα δημιουργούν τον λαβύρινθο. 

  Με αυτόν τον τρόπο ο παρατηρητής σε οποιοδήποτε επίπεδο και αν βρίσκεται  έχει πλήρη εποπτεία του λαβυρίνθου και των ατόμων που βρίσκονται σε αυτόν .Ενώ, παράλληλα, βιώνει μια εφιαλτική εμπειρία λόγω της αποπνικτικής ατμόσφαιρας του πρώτου επιπέδου και της αίσθησης ότι πέφτει από υψόμετρο του δεύτερου. 

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          

                                    Ελευθερία Δημοπούλου  ,  Ειρήνη Σιδέρη